سلام اجایرم

 میخواهم از این خواب شیرین بیرون بیام

آره می خواهم از تمام زیباییهایت دور بشم

از عشقت       

                     از فکرت  

                                  از احساس بودنت

از تو  زندگی زیبام  همیشگی ترینم

از چشمای صحراییت

آره

من دیگر بزرگ شدم واین همه رویا و خیال به صلاحم نیست

این رو فهمیدم که انسان باید بزرگ بشه

زندگی کند و با دنیا بسازه حتی اگر دنیا با او ن نساخت

درسته یه روز تو اومدی با اون چشای رنگ صحرای قشنگت توی خوابم.............

ولی دیگه گذشت اون خواب ماله سالها پیش بود ومن فهمیدم که چشم سبز زندگی نیست

آرامشی زندگی است که با آن به خدا نزدیک بشیم وآرامشی که در دلی پاک هرچند سبز نباشد .....

      تمام زندگیم ماله ابوالفضل

                                      دلم همواره دنبال ابوالفضل

با عکساش هزاران تا خاطره دارم

و من مهروعشق رو در آقام عباس میبینم   در باوفاییش

                                                                              در دستاش             

                                                                                               در چشماش

در مردانگی( علی)   مظلومیت حسن

و الان فقط برا مهدی(عج) دعا میکنم

ان شاءالله که زودتری بیاد تا به آرامش واقعی برسیم

                                 حالا همه با هم برای ظهورش یک صلوات بفرستیم                              ا میدوارم همتون موفق و سعادتمند باشیدوبه آرزوهای قشنگتون برسید

                                                                                                                                         خواهر کوچیکتون مریم

ندیدی تو اشکامو وقتی غلتید از عشق تو

                                             ندیدی تو چشمامو وقتی لرزید از عشق تو

پا نزار رو قلبم            

                             پلکامو نیازار               

                                                      میمیرم برای تووووووو

جرج و ديويد دو دوست بودند كه با پاي پياده از جاده اي در بيابان عبور مي كردند . بين راه سر موضوعي اختلاف پيدا كردند و به بحث پرداختند و جرج از سر خشم بر صورت ديويد سيلي زد ديويد سخت آزرده شد ولي بدون آنكه چيزي بگويد روي شن هاي بيابان نوشت : امروز جرج بهترين دوست من بر چهره ام سيلي زد آن دو كنار يكديگر به راه خود ادامه دادند تا به يك آبادي رسيدند . تصميم گرفتند قدري آنجا بمانند و در كنار بركه ي آب استراحت كنند . ناگهان ديويد كه سيلي خورده بود لغزيد و در بركه افتاد . نزديك بود غرق شود كه جرج به كمكش شتافت و او را نجات داد . ديويد بعد از آنكه از غرق شدن نجات يافت بر روي صخره اي سنگي اين جمله را حك كرد : امروز جرج بهترين دوستم جان مرا نجات داد اما جرج با تعجب از او پرسيد : بعد از آنكه من با سيلي تو را آزردم تو آن جمله را بر شنهاي صحرا نوشتي ولي حالا اين جمه را روي صخره حك مي كني

ديويد لبخندي زد و گفت : وقتي كسي ما را آزار مي دهد بايد روي شنهاي صحرا بنويسيم تا بادهاي بخشش آن را پاك كنند، ولي وقتي كسي محبتي در حق ما مي كند بايد آن را روي سنگ حك كنيم تا هيچ بادي نتواند آن را از ياد ها ببرد

دوست دارمش

                 مثل دانه ای که نوررا

                 مثل مزرعی که بادرا

                مثل ذورقی که موج را

                  یاپرندهای که اوج را

                                            دوست دارمش......................

                استادم روزت مبارک

اجایرم

تا دنیا دنیاست

                      عاشقم من

         بدون به عشقت

                               صادقم من

فضای آشیانه را پر ازترانه میکنم

کسی سوال میکند بخاطر چه زندهای

ومن برای زندگی تورا بهانه میکنم

توفکر یک سقفم

زیر این سقف با تو از گل از شب و ستاره میگم

از تو تز دوست داشتن تو میگم و دوباره میگم

زندگیمو زیر این سقف با تو اندازه میگیرم

گم میشم تو معنی تو معنی تازه میگیرم

استقلال قهرمان

خیزد این نغمه زهر جای وطن آبیتته

گوید آن مرغک خوشخوان به چمن آبیته

درجمع میان عاشقان این وطن

همه هستند ولی عشق همان آبیته

عشق آبی قلب آبی رنگ آبی

هوادارم هواداران آبی

     تقدیم به برادران عزیزم :

                        احمد و جواد و فرهاد

 گفت: تو رو

پرسید: تو چی ؟ منو بیشتر دوست داری یا زندگی رو؟

گفتم: زندگی رو

قهر کرد و رفت برای همیشه ... دیگه بر نگشت ... آخه نمی دونست اون همه ی زندگی من بود ومومن شب و روز به یادشم